Arthur Frank రాసిన The Wounded Storyteller: Body, Illness, and Ethics (1995) పుస్తకం అనారోగ్యం మనిషి శరీరాన్నే కాకుండా, తన జీవితాన్ని అర్థం చేసుకునే విధానాన్ని, తన కథను ఇతరులకు చెప్పుకునే సామర్థ్యాన్ని కూడా ఎలా మార్చేస్తుందో వివరిస్తుంది. తీవ్రమైన అనారోగ్యాన్ని ఎదుర్కొన్న వ్యక్తులు తమ అనుభవాలను ప్రధానంగా మూడు రకాల కథనాల ద్వారా వ్యక్తం చేస్తారని Frank చెబుతాడు: Restitution narrative — అనారోగ్యం నుంచి కోలుకొని మళ్లీ పూర్వపు జీవితానికి చేరుకోవాలనే కథనం; Chaos narrative — బాధ, అనిశ్చితి, నియంత్రణ కోల్పోవడం వల్ల అనుభవానికి క్రమబద్ధమైన అర్థం ఇవ్వలేని కథనం; Quest narrative — అనారోగ్యాన్ని కేవలం అధిగమించాల్సిన సమస్యగా కాకుండా, జీవితాన్ని కొత్తగా అర్థం చేసుకునే ప్రయాణంగా చెప్పుకునే కథనం. వైద్య వ్యవస్థ తరచుగా వ్యాధిని నిర్ధారించడం, చికిత్స చేయడం, శరీరాన్ని సాధారణ స్థితికి తీసుకురావడంపైనే దృష్టి పెడుతుంది; కానీ రోగి అనుభవిస్తున్న భయం, నష్టం, ఒంటరితనం, గుర్తింపులో మార్పులకు తగిన స్థానం ఇవ్వకపోవచ్చు. అందుకే Frank దృష్టిలో అనారోగ్యాన్ని అనుభవించిన వ్యక్తి తన కథను చెప్పడం అనేది కేవలం వ్యక్తిగత అనుభవాన్ని వెల్లడించడం కాదు; తన శరీరం, జీవితం, ఇతరులతో ఉన్న సంబంధాలపై తిరిగి అర్థాన్ని నిర్మించుకోవడం కూడా. ఈ పుస్తకం వైద్యులు రోగుల కథలను వినడంలోని నైతిక బాధ్యతను, బాధను అనుభవించిన వ్యక్తి తన అనుభవానికి తానే అర్థం చెప్పుకునే హక్కును ప్రధానంగా చర్చిస్తుంది.
Highlight any text to reply to that part.
